ترون چگونه کار می‌کند؟

گروه مربوطه : ارزهای دیجیتال
زیر گروه مربوطه : بیتکوین
ترون چگونه کار می‌کند؟

ساختار و معماری ترون بسیار پیچیده و بحث برانگیز است.ویتالیک بوترین، خالق اتریوم ساختار ترون را خلاف اصل تمرکززدایی دانسته است و اخیرا هم یکی از اعضای سابق بنیاد ترون ادعا کرده که این شبکه دیگر غیرمتمرکز نیست. در این بخش سعی می‌کنیم به زبان ساده معماری و نحوه اجماع در شبکه ترون را توضیح دهیم.

معماری ترون

ترون از یک معماری سه لایه در شبکه خود بهره می‌برد. این سه لایه عبارتند از:

  • لایه ذخیره‌سازی (Storage layer)
  • لایه هسته (Core layer)
  • لایه برنامه کاربردی (Application layer)
معماری ترون

لایه ذخیره سازی

پروتکل ذخیره‌سازی توزیع شده ترون برای ذخیره سازی بلاک و ذخیره‌سازی حالت طراحی شده است. بنابر گفته تیم ترون، نظریه دیتابیس گراف در طراحی لایه ذخیره سازی گنجانده شده است تا گوناگونی‌ ذخیره داده به معنای واقعی امکان پذیر شود.

لایه هسته

ماژول قرارداد هوشمند، ماژول مدیریت حساب و ماژول اجماع در داخل لایه هسته قرار دارند. زبان برنامه نویسی قراردادهای هوشمند ترون جاوا (Java) بوده و قرار است که زبان‌های برنامه نویسی دیگر هم اضافه شوند. همچنین نوع اجماع در ترون، اثبات سهام نمایندگی شده (DPOS) است.

لایه برنامه کاربردی

توسعه دهندگان می‌توانند از واسط‌های کاربری (اینترفیس‌ها) برای ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز و سفارشی‌سازی کیف پول‌ها بهره ببرند.

انواع نود در شبکه ترون

در شبکه ترون سه نوع نود تعریف شده است که عبارتند از:

۱- نودهای شاهد نماینده‌ٔ ارشد (Super Representative Witness) – به اختصار فول‌نودهای SR
۲- فول‌نود (Full Node)
۳- سالیدیتی نود (Solidity Node)

فول‌نودهای SR وظیفه تولید بلاک را دارند و در حقیقت از تایید تراکنش‌ها در عمل اثبات سهام، سود می‌برند. نود SR شدن یک سری شرایط بسیار خاص را می‌طلبد. همین موضوع باعث شده تا بر سر مدل حاکمیتی در ترون بحث‌ و جدل‌های فراوان شکل بگیرد.

فول‌نودهای معمولی وظیفه ارائه API و انتشار تراکنش‌ها و بلاک‌ها را بر عهده می‌گیرند.

سالیدیتی نودها هم بلاک‌های قطعی (irrevocable blocks) را همگام‌سازی می‌کنند و همچنین API های استعلام را ارائه می‌دهند.

اجماع و تولید بلاک در ترون

ترون بر خلاف بسیاری از ارزهای دیجیتال (مثل بیت کوین و اتریوم)، مبتنی بر ماینینگ و اثبات کار نیست. همانطور که احتمالا می‌دانید در فرایند ماینینگ داوطلبان می‌توانند سخت افزارهای کامپیوتری خود را برای انجام محاسبات در اختیار شبکه قرار دهند و کسب درآمد کنند. با استفاده از این روش انگیزشی، حملات از شبکه دفع می‌شود و امنیت آن حفظ می‌گردد.

با این حال یکی از مشکلات اساسی ماینینگ، در حال حاضر مصرف برق بالای آن است. همچنین نیاز به خرید دستگاه استخراج هم یکی دیگر از مسائلی است که در نظر گرفته می‌شود. از سوی دیگر به عقیده تیم ترون امکان انحصاری شدن ماینینگ در آینده وجود دارد و کسانی که هیچ اعتقادی به یک ارز دیجیتال ندارند هم می‌توانند بخش بزرگی از عملیات ماینینگ را در دست گیرند.

یکی از راهکارهایی که برای جلوگیری از هدر رفت انرژی و انحصاری شدن ماینینگ پیشنهاد شده، الگوریتم اثبات سهم (Proof of Stake – POS) است. در فرایند اثبات سهام، دارندگان واحدهای یک ارز دیجیتال می‌توانند با اختصاص دارایی خود به شبکه، در عمل تولید و تایید بلاک مشارکت و کسب درآمد کنند. با این روش علاوه بر اینکه نیازی به مصرف برق و خرید سخت افزار نیست، تنها کسانی مشارکت خواهند کرد که واحدهای یک ارز دیجیتال را بخرند.


به عقیده تیم ترون الگوریتم اثبات سهام به خودی خود مشکل ساز خواهد بود و باید این الگوریتم را در جهت بهبود شبکه، سفارشی‌سازی کرد. به اعتقاد آن‌ها در اثبات سهام معمولی، افراد ثروتمند شانس بیشتری برای تولید بلاک دارند و ممکن است تاثیرگذاری آن‌ها به حدی بالا برود که شبکه را به خطر بیاندازد.

ترون از الگوریتم اثبات سهام نمایندگی‌ شده (Delegated Proof of Stake – DPoS) بهره می‌برد. در این الگوریتم همه در تولید بلاک و تایید تراکنش‌ها نقش ندارند و به جای آن ۲۷ نماینده از کل شبکه در کار تولید بلاک شرکت و کسب درآمد می‌کنند. در واقع همه دارندگان توکن TRX می‌توانند به نامزدهای نمایندگی رای بدهند و در نهایت ۲۷ نماینده برای تولید بلاک انتخاب می‌شود. اگر نماینده‌ای قصد خراب کاری داشته باشد، آفلاین شود یا هر چیز دیگری، خیلی سریع با رای جامعه، نماینده دیگری جایگزین می‌شود. برای نامزد شدن در انتخابات، یک سری شرایط خاص وجود دارد که یکی از آن‌ها پرداخت ۹,۹۹۹ واحد ترون (TRX) است. رای‌گیری هر ۶ ساعت یکبار دوباره انجام و لیست نمایندگان به‌روز می‌شود. ترون سیستم خود را نوعی دموکراسی واقعی می‌داند که در آن شهروندان یک جامعه برای بهبود وضعیت خود به نمایندگان واجد شرایط رای می‌دهند. نمایندگان از نوع نودهای ارشد (Super Representative Witness) هستند که در بالا توضیح داده‌ایم.

زمان بلاک ترون ۳ ثانیه بوده و پاداش بلاک آن ۳۲ واحد TRX است. به طور کلی سالانه ۳۳۶,۳۸۴,۰۰۰ واحد ترون (TRX) به نمایندگان منتخب تعلق می‌گیرد. همچنین بین ۱۲۷ نامزد نمایندگی هم هر ۶ ساعت ۱۱۵,۲۰۰ واحد TRX توزیع می‌شود. میزان رای دریافتی در میزان پاداش دریافتی موثر است.

برای اینکه کاربران بتوانند در رای‌گیری شرکت کنند باید چیزی به نام TronPower یا به اختصار TP داشته باشند. برای بدست آوردن TP افراد جامعه باید توکن‌های TRX خود را به شبکه اختصاص دهند یا به اصطلاح فریز کنند. هر واحد TRX برابر با یک TP است.

طبق اعلام بنیاد ترون تا ژانویه سال ۲۰۲۱ این شبکه تورم نخواهد داشت اما پس از آن هر سال به طور خودکار یک درصد کوچکی از تورم را شاهد خواهیم بود. ویتالیک بوترین، خالق اتریوم به شدت منتقد روش اجماع ترون و ایاس بوده و می‌گوید که این روش چیزی جز انحصار نیست. با این حال ما بی طرفی را حفظ می‌کنیم و نتیجه‌گیری را به عهده شما کاربران عزیز می‌گذاریم.