آیا این نوعی سیستم رمزنگاری قرون وسطایی نیست؟

گروه مربوطه : ارزهای دیجیتال
زیر گروه مربوطه : اخبار و اطلاعیه ها
آیا این نوعی سیستم رمزنگاری قرون وسطایی نیست؟
در قرون وسطا امنیت شخصی افراد با شمشیر به دست می‌آمد.

حالا اگر فرض کنیم شما واقعا در تلاش هستید از ویژگی‌های خود محافظتی / نفع شخصی بلاک چین برای ایجاد یک سیستم واقعی استفاده کنید، باز هم می‌گویم بدون وجود این عواملِ «روش قدیمی» به آشفتگی دچار خواهید شد. هشتصد سال پیش در اروپا حکومت‌های نالایقی وجود داشتند که قادر به اجرای قوانین نبودند و تعداد طرف‌های قابل اعتماد هم بسیار کم و دور از دسترس بود که نمی‌شد امیدی به آنها داشت. به همین دلیل دزدی و سرقت به وفور صورت می‌گرفت، امنیت دادن به دارایی‌های مردم رویایی بیش نبود و امنیت شخصی افراد هم فقط با شمشیر یا سلاح به دست می‌آمد. این چیزی است که همین حالا هم در سومالی شاهد آن هستیم. اگر دقت کنید سیستمی که در ایده‌آل‌ترین حالت روی بلاک چین انجام می‌شود هم مشابه همان است.

حتی جان‌سخت‌ترین طرفداران رمزنگاری در عمل ترجیح می‌دهند از سیستم دارای اعتماد استفاده کنند نه از سیستم‌های رمزنگاری خودشان که یادآور قرون وسطاست. ۹۳% از بیت کوین‌ها توسط کنسرسیوم‌های مدیریت شده استخراج می‌شوند. اما هیچکدام از این کنسرسیوم‌ها از قراردادهای هوشمند برای مدیریت پرداخت سودشان استفاده نمی‌کنند. در عوض«تاریخچه‌ای طولانی از پرداختی‌های پایدار و دقیق» را وعده می‌دهند. درست مانند همان واسطه‌های قابل اعتماد!

این جریان ما را به یاد سایت جاده ابریشم که بازار مواد مخدر آنلاین حول محور ارزهای دیجیتال بود می‌اندازد. کلید موفقیت جاده ابریشم بیت کوین نبود (بیت کوین را فقط به این دلیل به کار می‌بردند تا دولت نتواند معاملات آنها را کشف کند)، رتبه‌هایی بود که خوشنامی این سایت را نشان می‌داد و مردم به خاطر اطمینان به آن رتبه‌ها به مجرمان اعتماد می‌کردند. از آنجا که بلاک چین غیر قابل دستکاری است، نمی‌شد امتیازات و رتبه‌های غیر واقعی سایت را ردیابی کرد. اما در نهایت این اتفاق افتاد. آنچه توانست این رتبه‌ها را ردیابی کند، یک واسطه قابل اعتماد بود!

اگر ریپل، جاده ابریشم، استخر اسلاش و دائو همگی از سیستم‌های روش قدیمی برای ایجاد و اجرای اعتماد استفاده می‌کردند، آنگاه در دنیا هیچ کس نبود که سیستم‌های بدون اعتماد را بپذیرد.